Introductie
Wie als kunstenaar kiest voor het hakken in steen weet bijkans zeker dat zijn/haar schepping vrijwel alle kunstwerken glorieus overleeft. En, voorzozver dat in het huidige kunstbestel buiten bereik is gebleven, in de toekomst mag dienen als signalen van vroeger leven, begrepen of niet. Dit opgeworpen hebbende zou ik graag willen voorstellen om een van de duizenden ten offer gevallen bergen weer bijeen te brengen en samen te voegen. Het interieur zal zeker te betreden zijn, want alles wat bij de transformatie naar iets moois of iets nuttigs als afval is bestempeld, zal niet meer teruggevonden kunnen worden, waar niets dan ruimte voor in de plaats is gekomen. Zodat dus ook de kans bestaat dat u al zwervend door die halfholle bergen ook een sculptuur van Silvina Spravkin tegenkomt.
|
|
En daar deze ontboezeming aan toevoegen:
Zeg marmer en u denkt aan hakken,
aan wegspringende stukken steen,
aan het geluid van hamers en beitels.
Zie de sculpturen van Silvina Spravkin
en de wereld lijkt verlost van strijd met materie.
Voel voorzichtig, en uw zintuigen vertellen
u over zijde-zachte vormen,
die zelf weer een verhaal vertellen
van herinneringen, nog net op tijd
met eindeloos geduld voor eeuwig vastgelegd.
|
Contact via E-mail
BACK to oversight Sculpture
|
